ستاره
ای ستاره ها مگر شما هم آگهید
از دو رویی و جفای ساکنان خاک
که اینچنین به قلب آسمان نهان شدید
ای ستاره . ستاره های خوب و پاک
***
***
| تبليغات | X |
ای ستاره ها مگر شما هم آگهید
از دو رویی و جفای ساکنان خاک
که اینچنین به قلب آسمان نهان شدید
ای ستاره . ستاره های خوب و پاک
******
به خدا التماس کردم تا عشقت را برسر راهم قرار دهد
اما اکنون از اعماق جان خسته ام فریاد بر می آورم
نفرین قلبم بر تو باد.
نفرین قلبم برتو باد.
الهی که چشمات به راهی بمونه
فقط جغد شومی رو بومت بخونه
الهی که دستات بشه تشنه ی گل
نمونه تو سختی براتون تحمل
بیاد روزگاری که تنها بمونی
فقط وقت مرگ قدر من رو بدونی
الهی تو غربت یه عمری بسوزی
آخ بشینی به جاده همش چشم بدوزی
الهی که شبهات بشه بی ستاره
حریر خیالت بشه پاره پاره
یکی هم نباشه که حالت بپرسه
بمیری بپوسی توی درد و غصه
در آرزوهات بشه قفل و بسته
بخشکن گلاتون همه دسته دسته
الهی به بستر بیفته عزیزت
پس از مرگ یارت بیادش طبیبت
تو اونی که هر جا قدم بر می داری
همیشه به روی دلی پا می زاری
نخواستی بدونی تو قدر دلم رو
چه آسون شکستی دل قابلم رو
واست گریه ی من بی امونه
دل از درد عشقت یه دریای خونه
خدا شاهدم بود که دل داده بودم
حریر خیالت منه ساده بودم
" الهی جز جیگر بگیری یه نظر بده "
سیما ببین . ببین چقدر دوستت دارم 
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
هنوز کاملا در قبر زندگی خودم جا به جا نشده بودم که یکباره
احساس کردم دستی اشنا مضطرب وعصبانی سنگ قبرم را می کوبد
لحظه ای بعد روح سر گردانم با دیدگان اشک الود از لا بلای خاک قبر
بکنارم غلطید بدون هیچ گقتگو دستم را گرقت واز زیر خاک بیرونم
کشید نگاهی بسنگ قبرم افکنده گفت: ببین این بشر دروغگوو جنایت
کار حتی پس از مرگ توهم بحقیقت انچه مربوط به توست پشت پا زده است!
راست می گفت!....
بر روی سنگ قبرم نوشته بودند در 1306 متولد شد ودر 1333مرد...
دروغ بود سال 1306سالی بود که من مردمو زندگی من پس از سالها
مرگ تحمیلی در 1333شروع شد سنگ قبر را وارونه کردم تا حقیقت
را انچنا نکه بود بنویسم روحم با خنده گفت شاعر فاموش کن این مسخره بازیها را...
به کسی چه مربوط ک است که تو کی امدی وکی رفتی برو بخواب!...
منهم خنده کنان رفتم خوابیدم چه خوابی چه خواب کاش میفهمیدند!....
به نزدیک آن قفس کنار پنجره رفتم
آنرا باز کردم تا آن پرنده ی زیبا آزاد گردد
ولی آن هنگام که پرنده به سوی آسمان پر گشود
معصومانه به زمین افتاد به قفس نگریستم نه....نه
آن پرنده بالهایش را درون قفس جا گذاشته بود آخر آن پرنده
به میله های آهنی آن قفس دل باخته بود ولی پرواز برای پرنده
هاست
" تو هم اگر پرنده ای پرواز کن "
یادگار تو برایم چه بود
جزء خنده ای که تا بی نهایت بر تابوت چهره ام می ماند
تو را به دریا می پنداشتم آبی و پاک چه می دانستم که دریا
هم رود می بلعد.
***
دو تا اشک نقره ای رو صورت برفی تو یه علامت سوال تو حس بی برفی تو
دونه های زیر خاک از تو گل و یار میگرفتن وقتی شعرام رو لبات قدرت فریاد میگرفتن ...
ضربان آخر قلب تو، تو گوشمه بار سنگین غمت تا ابد رو دوشمه
حالا من موندم و یک خونه ی بدون کس 
حالا من موندم و یک قفس بی هم نفس
گونه های خیسمو دستای تو پاک میکرد وقتی چشات سینشو واسه غمها چاک میکرد
حالا اون دستای گرم مونده زیر خاکستر گرم بازار چشات از حراج اشک درد
آه ه ه ه ه
یادته بهت می گفتم تو برام برام مردی نمردی
و تو با بغض عجیبی گوش به حرفام می سپردی
یادته لحظه ی آخر تو به من گفتی دو رنگی
گفتی ای کاش زود بفهمم چرا با دلم می جنگی
و من این بار با خنده با هزار دلهره گفتم
از خدا بخواه که هرگز یاد این لحظه نیفتم
حالا اینجا رو به روتم که بگم دیگه بریدم
بهت بگم که توی غربت بی تو من چه ها کشیدم
بگم انتهای جاده واسه من جایی نداشته
جاده می گفت:بی وفایی رو دلم اثر گذاشته
تموم حرفای مردم شده بود بلای جونم
حتی بارون چشاتم بد جوری میکرد دیوونم
بچه اصلا حال و حوصله ندارم وبلاگم رو به روز کنم.
آخه سیما امتحاناتش شروع شده . میگه تا ۷ بهمن نمیتونه بیاد بالا . 
برا همین دلم گرفته.
همیشه وقتی تنها و نا امید و ملول
تنت روانت از دست این و آن خسته است
همیشه وقتی رخسار این جهان تاریک
همیشه وقتی درهای آسمان بسته است
همیشه گوشه ی دنجی به نام دل با توست
که صادقانه تر از هر که با تو پیوسته است
به دل پناه ببر آخرین پناهت اوست
تو را چنان که تمنای توست دارد دوست
فریدون مشیری
الناز خانوم همین جمعه بود که فجر (تیم شهر خودم) ۴ تا تو آزادی بهتون زد
خجالت نمیکشین ؟ اومدین اینجا و میگین ۶ تا و... . در ضمن ما کی سقوط کردیم دسته ۳ ؟ فکر کنم خواب دیدی .
برو کن پرسپولیس خودتون آخر فصل شوت نشه دسته ۱
بعد بیا اینجا با من کل کل کن عزیزم .
بعد از بازی با سایپا میبینمتون 
شوخی میکنم . ناراحت نشین
حال که محکومیم یا مجبور:
پس چه خوب است خلاء فاصله های عمرمان را با گرمای دوست داشتنی محبت پر نماییم
مطمئنا کبوتر زیبای سعادت دست هایمان را خواهد فشرد
مرسی داداش مانی
از امروز مطالب این وبلاگ رو من و آجی سپیده مینویسیم .
ما رو از نظرهای خوشگلتون بی نصیب نذارین .
مرسی.
چي ميشد گر دل اشفته ي من به شهر چشماي تو عادت نميكرد
پرستوي نگاهت ناگهان از دل اشفته من هجرت نميكرد
چه ميشد اولين روز جدايي برايم تا قيامت شب نميشد
وجود پاك و سرشار از اميدم گرفتار سكوت شب نميشد
چه ميشد ميتوانستم برايت غزل هاي بگويم عاشقانه
و يا در اخريم مصرع شعرم بگيرم از وجودت يك نشانه
چه ميشد زير باران نگاهت , گل نيلوفري را ديده بودم
و يا از باغ همسايه شبانه گل مريم برايت چيده بودم
چي ميشد زير سقف نيلي شب كنارم عاشقانه مينشستي
نميگفتي
مسافر هستي
امشب تو بغض خسته ام را ميشكستي
تقديم به تمام كسايكه يه روزي دلشون شكست و هرگز زخم دلشان مرحمي نداشت
دوباره دل هوای با تو بودن کرده نگو این دل دوری عشقتو باور کرده
دل من خسته از این دست به دعاها بردن همه ی آرزوهام با رفتن تو، مردن
............................
حالا من یه آرزو دارم تو سینه که دوباره چشم من تو رو ببینه
حالا من یه آرزو دارم تو سینه که دوباره چشم من تو رو ببینه
............................
واسه پیدا کردنت تن بده به تنها امیدم آخه تو رنگ چشات هیبت دنیا رو دیدم
توی هفت آسمون، تو تک ستاره منی به خدا ناز دو چشماتو به دنیا نمیدم
............................
حالا من یه آرزو دارم تو سینه که دوباره چشم من تو رو ببینه
حالا من یه آرزو دارم تو سینه که دوباره چشم من تو رو ببینه
............................
دوباره دل هوای با تو بودن کرده نگو این دل دوری عشقتو باور کرده
دل من خسته از این دست به دعاها بردن همه ی آرزوهام با رفتن تو، مردن
همه ی آرزوهام با رفتن تو، مردن
............................
حالا من یه آرزو دارم تو سینه که دوباره چشم من تو رو ببینه
حالا من یه آرزو دارم تو سینه
بیوگرافی من ؟
من مانی رضایی متولد ۲/۳/۱۳۶۶شیراز . دیپلم رشته کامپیوترم
تک فرزنده خانواده ام و .... دیگه چی ؟
دیروز با آجی مریم خداحافظی کردم . برای همیشه .
به خاطر یه دلایلی با هم خداحافظی کردیم.
گفتم سعی کن فراموش کنی که داداشی به اسم مانی داشتی
حالم خوب نیست/ دلم گرفته .
آجی کاش هیچ .وقت نمیدیدمت .
دوستت دارم آجی مریم .
سرگرمی تو شده بازی با این دل غمگین و خسته ام
یادت نمیاد اون همه قول و قرارهایی که با تو بستم
با این همه ظلم ، تو ببین باز چه جوری پای این همه قول و قرار من نشستم
نشکن دلمو ، به خدا آهم میگیره دامنتو عاقبت یه روز
نگو بی خبری ، نگو نمیدونی دلم پر از یه نفرین سینه سوز
نگو بی خبری ، نگو نمی دونی وقتی که نیستی گریه شده کار این دل عاشق شب و روز
دیوونه نکن دلمو ،دلم و آهم میگیره دامنتو عاقبت یه روز
نگو بی خبری ، نگو نمیدونی دلم پر از یه نفرین سینه سوز
نگو بی خبری ، نگو نمی دونی وقتی که نیستی گریه شده کار این دل عاشق
شب و روز....
از آن روز که پا به عرصه جهان گذاشتم ،هر روز با لطف آنکه مرا به این کره خاکی آورد چشم باز کردم وهر شب تاریکی ها را با امید به او به روز روشن تری سپری کردم . در این گذشت روز و شب، یک روز در آسمان آبی قلبم تابش گرمای خورشید عشق را احساس نکردم . بین ما همه چیز تمام شده شاید برای همیشه . هنوز باور ندارم . هنوز هیچ چیز را باور ندارم . شاید دیگر هیچ گاه صدای قدمهایت را نشنوم. شاید دیگر هیچ گاه نتوانم خبررسان قاصدکهایت باشم .
در حالی که برایت آخرین کلمات را که خبر از حال کنونی ام میدهند به رشته تحریر در می آورم ، فرسنگها از تو دورم و قاصدکی برای خبر رسانی نیست.
روزی را که با من وداع کردی را به خاطر بسپار. روزی را که رفتی تا برای همیشه فراموشم کنی هیچ گاه از یاد مبر.
خواستم با تو باشم،نخواستی. خواستم مونس و یارت باشم،نخواستی. خواستم در زندگی هم قدمت باشم، نخواستی. خواستم همگام و هم نفس روزهای تنهائیت باشم ، نخواستی. خواستم برای همیشه کنارت بمانم ، نخواستی. خواستم پذیرای نگاه مهربانت باشم ، نخواستی. خواستم وجودم را در پاکی به تو هدیه کنم،نخواستی.
آرزو داشتم که به تمام آرزوهایم دست پیدا کنم ، ولی افسوس که فاصله ی بین غم و شادی فقط یک قدم است. افسوس و صد افسوس...
دلم میخواهد از دیار کهنه غم کوچ کنم وعشقت را تا ابد در دلم جاویدان نگه دارم.
آن لحظه را به یاد دارم که خداحافظی برای تو چه آسان بود ولی برای من سرآغاز پریشانی بود. شاید میخواستی دفتر عشقت را برای کس دیگری بازکنی... ! اما نمیدانم چرا دفتر عشق من برای همیشه بسته شد؟؟؟
بغض گریه تو چشمهام حرفهای درد رو لبام چه جوری باید بگم من
بی تو دنیا رو نمیخوام زده آتیش به وجودم غم از تو دور نشستن
من که پیش مرگ تو بودم تو گرفتی من رو از من جز محبت من چه کردم؟
که شدی دشمن جونم تار و پودم رو سوزونده آتشی که کردی روشن
رفتی و من،غریب و تنها بی تو مجنون و رسوا تو بیا ای نازنینم
به تو خو کرده نفسهام فاصله بین من و تو شده اندازه یه دنیا
...
زیرا اگر دشنام «زیبایی» شما را رانده از باغ
و آوازتان شوم است در شعر خدایان
من قصه پرداز نفس های سیاهم
فرخنده می دانم سرود تلختان را ...
در این زمانه که دوستان همه عقرب صفت اند
دوستی با مار آرزوی ماست!!!
اینو یادتون نره
